کف لگن؛ تمرینی که اغلب فراموش می‌شود

اول مشخص کنیم مشکل ضعف است یا هماهنگی

نشت با سرفه، دشواری تخلیه، درد رابطه یا فوریت ادرار را جدا توصیف کنید. علامت‌ها همپوشانی دارند و تشخیص خانگی قطعی نیست. فیزیوتراپی می‌تواند برنامه تقویت، رهاسازی یا ترکیب مرحله‌ای پیشنهاد کند. قطع‌و‌وصل ادرار تمرین روزانه نیست؛ شیوه درست را بیرون از دفع و با آموزش متناسب یاد بگیرید.

نشانه‌های احتمالی

درد با دخول یا تامپون، فشار لگن، نیاز مکرر به ادرار با کشت منفی، شروع و توقف جریان ادرار، زورزدن برای دفع یا درد پس از ارگاسم می‌توانند مطرح باشند. هیچ علامتی به‌تنهایی تشخیص نیست. سابقه جراحی، زایمان، درد مزمن، تمرین سنگین و تجربه آسیب نیز مهم‌اند.

ارزیابی محترمانه

ارزیابی با گفت‌وگو آغاز می‌شود و معاینه داخلی فقط با رضایت انجام می‌گیرد. درمانگر تنفس، وضعیت ستون فقرات و لگن، حساسیت عضلات و توان انقباض و رهاسازی را بررسی می‌کند. می‌توانید هر زمان معاینه را متوقف کنید و گزینه‌های غیر داخلی بخواهید.

درمان چه شکلی است؟

تنفس دیافراگمی، آموزش رهاسازی، کار دستی خارجی یا داخلی، بیوفیدبک، اصلاح عادت دفع و حرکت تدریجی استفاده می‌شوند. هدف کشش دردناک یا تحمل اجباری نیست. در بعضی موارد درمان درد عصبی، واژینیسموس، یبوست یا بیماری زمینه‌ای هم‌زمان لازم است.

تمرین خانگی ایمن

هنگام دم اجازه دهید شکم و کف لگن نرم شوند و هنگام بازدم بدون فشار به حالت طبیعی برگردند. ادرار را برای تمرین قطع و وصل نکنید. اگر کگل علائم را تشدید می‌کند، آن را متوقف و ارزیابی بگیرید. نشستن طولانی و حبس نفس هنگام ورزش را نیز مرور کنید.

قدم‌های عملی

پرسش‌های رایج

هر مشکل کف لگن با کگل بیشتر حل می‌شود؟

خیر. نوع مشکل و توان رهاسازی باید بررسی شود.

منابع و مطالعه بیشتر

انتخاب مراقبت باید با شرایط فردی و خدمات محل زندگی هماهنگ شود؛ راهنماهای کشورها ممکن است متفاوت باشند.

• WHO؛ فعالیت بدنی
• ACOG؛ درد مزمن لگن
• NIDDK؛ پژوهش درد مزمن اورولوژیک و عضلات کف لگن